Magnolia

.

De magnolia's bloeien weer.

Vorig jaar sloot Rosie een deal met zichzelf: "als ik de magnolia's voor de tweede keer zie bloeien, is het echt voorbij. Dan moet ik hem en onze mooie tijd samen opbergen in mezelf. In een piepklein doosje".



Rosie weet, alsof een oude alwetende ziel het haar verteld heeft, dat ze van hem zal blijven houden.

Zonder voorwaarde.

Gewoon omdat hij het is waar ze van houdt. Belachelijk simpel.



Rosie beseft, omdat ze hem het voorbije jaar meermaals heeft proberen afschudden, dat ze hem altijd zal meedragen.

Vandaar het doosje. Volledig roestvrij. Met slot.



Rosie huilt - maar voor de laatste keer om hém.



Hij en zij zijn voorbij.

Het gaat niet gemakkelijk, maar Rosie legt zich erbij neer. Dat moet.

Van eeuwige droefheid is nog niemand gelukkig geworden.



Magnolia's bloeien.

Rosie hakt knopen door.